Domingo, 07 de diciembre de 2008

SÓS


Fomos ficando sós
o Mar o barco e mais nós 

Roubáronnos o Sol
O paquebote esmaltado
que cosía con liñas de fume
áxiles cadros sin marco 

Roubáronnos o vento
Aquel veleiro que se evadeu
pola corda floxa d' o horizonte 

Este oucéano destracou d' as costas
e os ventos d' a Roseta
ouretáronse ao esquenzo 

As nosas soedades
veñen de tan lonxe
como as horas d' o reloxe 

Pero tamén sabemos a maniobra
d' os navíos que fondean
a sotavento d’ unha singradura 

N' o cuadrante estantío d' as estrelas
ficou parada esta hora:
O cadavre d' o Mar
fixo d' o barco un cadaleito 

Fume de pipa Saudade
Noite Silenzo Frío
E ficamos nós sós
sin o Mar e sin o barco
nós.

Tags: poema, erotismo, poesia, dibujos, "manuel antonio", galiza

Publicado por karlotti @ 23:11
Comentarios (0)  | Enviar
Comentarios